Organiczne inhibitory korozji

Korozja metali jest zjawiskiem naturalnym wynikającym z ich niestabilności chemicznej. Utlenianie powierzchni nie tylko powoduje straty materiałowe. Przyczynia się też do uszkodzeń konstrukcji czy maszyn, a w ich następstwie – do poważnych w skutkach wypadków. Zapobieganie temu zjawisku jest możliwe poprzez stosowanie powłok ochronnych. Aby stosowane do tego celu farby i lakiery spełniały swoje zadanie, dodaje się do nich inhibitory korozji. Jedną z ich odmian są inhibitory organiczne. Ze względu na potencjał elektryczny zaliczają się one do mieszanych. Można je też podzielić na trzy grupy – związki zawierające siarkę (tiole, siarczki, dwusiarczki), azot (nitryle, aminy) lub oba te pierwiastki (tiokarbamidy). Inhibitory azotowe znajdują zastosowanie w ochronie żelaza w środowisku kwasów oraz w roztworach wodnych. Inhibitory siarkowe są skuteczniejsze, gdyż tworzą wiązania gwarantujące trwałość adsorpcji. Polecamy serię inhibitorów organicznych przeznaczonych do produktów rozpuszczalnikowych epoksydowych, poliuretanowych, poliestrowych, akrylowych i alkidowych z przeznaczeniem do długoterminowej ochrony antykorozyjnej.